Menu:

Adres


Polski Czerwony Krzyż

  • ul. Piaskowa 24
  • 62-100 Wągrowiec
  • tel. 667-059-964

MIĘDZYNARODOWY KOMITET CZERWONEGO KRZYŻA

Henry Dunant

Henry Dunant
założyciel MKCK

       Czerwony Krzyż powstał w 1863 roku z inicjatywy szwajcarskiego filantropa i finansisty Henrego Dunanta, wstrząśniętego widokiem dogorywających i pozostawionych sobie rannych, jaki ujrzał 24 czerwca 1859 roku na pobojowisku wielkiej bitwy pod Solferino, gdzie armia cesarstwa Austrii stoczyła krwawą całodniową bitwę z armią włoską wspomaganą przez armię francuską. W wyniku bitwy na polu walki pozostało około 40 tysięcy ofiar - zabitych, rannych i zaginionych. Wstrząśnięty widokiem ofiar pozostawionych praktycznie bez opieki, podjął spontanicznie próbę udzielenia im pomocy przy udziale miejscowej ludności, którą z powodzeniem zachęcił do wynoszenia i pielęgnowania rannych, niezależnie od ich narodowości.

POLSKI CZERWONY KRZYŻ

Paweł Sapieha

Paweł Sapieha
założyciel, pierwszy prezes ZG PCK

       Polski Czerwony Krzyż jest organizacją funkcjonującą na terenie całego kraju. Idee czerwonokrzyskie spłatały się z dążeniami społeczeństwa polskiego do odzyskania niepodległości. Mimo sprzeciwu władz w poszczególnych zaborach na terytorium Polski powstawały i działały pod różnymi nazwami organizacje humanitarne. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, z inicjatywy Stowarzyszenia Samarytanin Polski zwołano 18 stycznia 1919 roku naradę wszystkich istniejących na ziemiach polskich organizacji kierujących się w działaniu czerwonokrzyskimi ideałami. Organizacje te podczas narady odbywającej się pod patronatem Heleny Paderewskiej utworzyły Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża. Po zatwierdzeniu przez rząd statutu PTCK na zebraniu konstytucyjnym 27 kwietnia 1919 roku wybrano Zarząd Główny, którego prezesem został Paweł Sapieha, a po jego rezygnacji Helena Paderewska. Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża 24 lipca 1919 roku zarejestrował i uznał PTCK za jedyną organizację czerwonokrzyską działającą na całym terytorium państwa polskiego. Działania PTCK były dostosowane do potrzeb społeczeństwa. Poszkodowanym w wyniku wojny udzielano pomocy, organizowano i prowadzono szereg zakładów leczniczych. Poszukiwano zaginionych, realizowano zadania sanitarne, szkolono pielęgniarki, ratowników, doszkalano nauczycieli, tworzone były struktury kół młodzieżowych. W 1927 roku Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża zmieniło nazwę na Polski Czerwony Krzyż, a prezydent Rzeczypospolitej wydał rozporządzenie z mocą ustawy nadające PCK uprawnienia stowarzyszenia wyższej użyteczności publicznej i przyjął patronat nad PCK.

       W 1935 roku powołano w Łodzi Centralną Stację Wypadkową z ośrodkami przetaczania krwi, a w rok później przy szpitalu w Warszawie utworzono pierwszy Instytut Przetaczania i Konserwacji Krwi. W 1939 roku PCK dysponował rzeszą przeszkolonych pielęgniarek i ratowników, poważnym majątkiem, zapasami materiałów sanitarnych i prowadził 1300 placówek ochrony zdrowia i opieki społecznej. W październiku 1939 roku MKCK apelem wezwał wszystkie stowarzyszenia Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca w innych państwach do udzielania pomocy jeńcom wojennym i cywilnym w okupowanych krajach. Ze względu na konwencje genewskie PCK, jako jedyna organizacja w okupowej Polsce funkcjonowała pod nazwą Polski Czerwony Krzyż, mimo wielu szykan i utrudnień. Rola PCK w skomplikowanej i dramatycznej sprawie katyńskiej została opisana we wspomnieniach ówczesnego prezesa PCK Wacława Lacherta oraz w poufnym raporcie sekretarza generalnego Kazimierza Skarżyńskiego, gdzie potwierdzono mord oficerów polskich i innych internowanych. Polski Czerwony Krzyż wbrew ograniczeniom okupanta odegrał ogromną rolę w powstaniu warszawskim. Na szeroką skalę pomagał rannym żołnierzom oddziałów powstańczych. Wraz z wyzwoleniem terenów polskich, za pośrednictwem PCK tysiące rodzin odnajdywało swoich bliskich, otrzymywało dokumenty, korzystało z rozdawanej odzieży, posiłków, paczek żywnościowych. Polski Czerwony Krzyż prowadził szpitale i punkty sanitarne. Zorganizował pogotowie ratunkowe, uruchomił stacje krwiodawstwa. W 1951 roku odbył się Krajowy Zjazd PCK, który uchwalił nowy statut, przyjął program dostosowany do warunków pokoju i ówczesnych potrzeb i możliwości działania. Od 1962 roku, dzięki zaangażowaniu działaczy i pracowników PCK oraz wydatnej pomocy finansowej i organizacyjnej państwa, tworzono punkty opieki nad chorymi w domu i szkolono siostry pogotowia PCK. 16 listopada 1964 roku Sejm uchwalił ustawę o PCK. Określono w niej podstawowe zasady prawne oraz niektóre obowiązki organów państwa wobec stowarzyszenia. PCK zlecono prowadzenie Biura Informacji i Poszukiwań, jako realizatorowi obowiązku państwa wynikającego z konwencji genewskich. Przez wszystkie lata Polski Czerwony Krzyż realizował wiele zadań zgodnych z potrzebami społecznymi i możliwościami ówczesnej sytuacji, takich jak opieka nad chorymi w domu, krwiodawstwo, szkolenia sanitarne, promocja zdrowia, praca z młodzieżą.

       Wyjątkowym wydarzeniem w społeczeństwie i w PCK był okres stanu wojennego w Polsce. Władze państwa w kilka dni po ogłoszeniu stanu wojennego zgodziły się na wizyty przedstawicieli PCK w ośrodkach internowania i udzielania pomocy internowanym i ich rodzinom. W styczniu 1982 roku w siedzibie ZG PCK rozpoczęła działalność delegatura MKCK. Działacze i pracownicy PCK oraz przedstawiciele MKCK odbywali wizyty w ośrodkach internowanych oraz przyjmowano różne prośby i postulaty internowanych, w tym wnioski o zwolnienie. W Genewie powołano w tym czasie grupę operacyjną zajmującą się pomocą dla Polski, dzięki czemu napływały do kraju transporty z darami odzieży, lekarstw, żywności, sprzętu medycznego, środków czystości, które docierały do ludności, szpitali, domów dziecka, szkół, internatów itp.

       Obecnie PCK jest zaangażowane w dożywianie uczniów, świadczy usługi opiekuńcze dla chorych w domu, prowadzi ośrodki opiekuńcze, noclegownie, świetlice dla dzieci, organizuje kolonie, obozy dla dzieci - rekrutujących się z rodzin najuboższych, promuje honorowe krwiodawstwo, prowadzi szkolenia. W ZG PCK działa Ośrodek Upowszechniania Międzynarodowego Prawa Humanitarnego. Wspólnie z MKCK organizowane są seminaria zwane "Warszawską Szkołą Letnią MPH". PCK uczestniczy także w akcjach humanitarnych Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża wysyłając transporty z darami dla ludności w krajach dotkniętych konfliktami zbrojnymi bądź klęskami żywiołowymi i katastrofami.

       Podstawą prawną jest nadal ustawa, a najwyższym organem uchwałodawczym stowarzyszenia jest Krajowa Rada Reprezentantów PCK, wykonawczym Zarząd Główny PCK i jego Prezydium. Polski Czerwony Krzyż kieruje się takimi zasadami, jak: humanitaryzm, bezstronność, neutralność, niezależność, dobrowolność, jedność i powszechność. Godłem PCK jest równoramienny czerwony krzyż na białym polu. Celem PCK jest zapobieganie cierpieniom ludzkim i ich łagodzenie we wszelkich okolicznościach i w każdym czasie, przy zachowaniu bezstronności oraz bez jakiejkolwiek dyskryminacji, zwłaszcza z powodu narodowości, przynależności do grupy etnicznej, pochodzenia społecznego, rasy, płci, religii lub poglądów politycznych.

PCK W WĄGROWCU

Maria Kulińska

Maria Kulińska
założycielka, przewodnicząca CK w Wągrowcu
od 1918 - ?

PREZESI PCK W WĄGROWCU

Mieczysław Dubas
? - 1939
Józef Czajkowski
1945 - 1949
Zygmunt Kaczmarek
1949 - 1959
Stefan Burzyński
1959 - 1964
Ryszard Smól
1964 - 1970

 
Jan Deręgowski
1970 - 1976
Bogusław Barański
1976 - 1984
Piotr Kaczmarek
1984 - 1995
Jan Maćkowiak
1996 -  

       Zawarte cele czerwonokrzyskie, realizowane zawsze były również przez struktury Polskiego Czerwonego Krzyża w Wągrowcu, który jak wynika z dostępnych materiałów i przekazów ustnych, rozpoczął działalność jesienią 1918 roku. Założycielką i przewodniczącą i struktury CK w Wągrowcu była Maria Kulińska, żona dr med. Stanisława Kulińskiego, dyrektora Szpitala Powiatowego. Założycielka nie ograniczała się tylko do pielęgnowania chorych i rannych żołnierzy w szpitalu w Wągrowcu, ale również odwiedzała walczących żołnierzy na froncie, docierając nawet do pierwszej linii bojowej (Podstolice, Radwanki itd.), gdzie dostarczała materiały sanitarne i inne podarunki. W początkowej działalności, utworzono sekcję sanitarną. Ochotnicy tej sekcji byli szkoleni na temat udzielania pierwszej pomocy rannym oraz sposobów ich pielęgnowania. Polski Czerwony Krzyż zajął się równocześnie przygotowywaniem dla powstańców ciepłej strawy i rozwożeniem jej do miejsc, gdzie toczyły się walki. Przedstawiciele PCK wzięli udział 16 czerwca 1929 roku w uroczystościach odsłonięcia i poświecenia pomnika i grobowca poległych powstańców, które znajdowały się na cmentarzu farnym, gdzie złożono wieńce i wiązanki kwiatów. W latach 30 - tych, struktury PCK skupione były w sześciu kołach na terenie ziemi wągrowieckiej: Damasławku, Gołańczy, Mieścisku, Skokach, Rogoźnie i dominujące w Wągrowcu, w których zrzeszonych było w 1938 roku 663 członków PCK - jak podaje dr Gustawa Patro w publikacji "Początki i Rozwój Szkolnictwa Powszechnego w Powiecie Wągrowieckim". Prezesem Zarządu Obwodowego PCK w latach 30 - tych był Mieczysław Dubas, dyrektor Gimnazjum i Liceum Humanistycznego, którego wspomagał Cegielski. Stowarzyszenie czerwonokrzyskie funkcjonowało, jako organizacja wyższej użyteczności publicznej i należało do najaktywniejszych kół społecznych w powiecie, które współpracowało z Ligą Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. W wągrowieckim Obwodzie PCK w latach 30 - tych działały sekcje ratowniczo - sanitarne: męska i żeńska. PCK było organizatorem szkoleń i pokazów z dziedziny ratownictwa, które m. in. prowadzili instruktorzy: M. Kulińska, Fr. Grajkowski, Ed. Jachmann, J. Wysocki. W 1938 roku zorganizowano: "Bal Reprezentacji" i Tydzień PCK pod hasłem "Na FON zakupujemy ekwipunek PCK", jednak nieznane są rezultaty tych akcji. Aktywną działalność prowadziły koła młodych PCK w Liceum Humanistycznym i Liceum Pedagogicznym. Koło PCK przy Liceum Humanistycznym w Wągrowcu powstało 27.09.1934 roku i zdominowane było przez młodzież żeńską, która szczególnie zajmowała się działalność propagandową na rzecz podniesienia zdrowotności, wspomagała ludzi chorych i biednych, a także prowadziła szkolenia z pierwszej pomocy. Opiekunem Szkolnego Koła PCK była Jadwiga Piskorkówna. Podczas działań zbrojnych drugiej wojny światowej: Bogdan Knychała, Marian Koperski i Alfons Knychała brali czynny udział w Niemieckim Czerwonym Krzyżu.

       Po okresie okupacji Koła PCK, szybko rozwinęły masową działalność. Wągrowiecki CK prowadził jadłodajnię dla powracających z frontu. Od 27.01.1945 do 31.03.1949 roku decyzją Zarządu Głównego PCK w Warszawie pierwszym pełnomocnikiem Oddziału PCK w Wągrowcu był Józef Czajkowski, któremu pomagały: Kazimiera Sierosławska.- sekretarz PCK i Irena Łukaszewska - dypl. pielegniarka. Przez kolejne 10 lat funkcję prezesa wągrowieckiego PCK pełnił Zygmunt Kaczmarek. Natomiast Maria Kalattówna pełniła funkcję opiekuna Szkolnego Koła PCK przy wągrowieckim LO w latach od 1945 - 48. W listopadzie 1945 roku powstało również Szkolne Koło PCK przy Liceum Pedagogicznym, którego pierwszymi opiekunami były: Helena Paszak, a następnie Anna Ciemnoczołowska. W 1946 roku funkcjonowało już, 57 kół, które skupiały 1774 członków PCK. Wysokość składki wynosiła 1 zł miesięcznie. Organizacja w szczególności wniosła wkład w rozwój edukacji zdrowotnej i wychowania młodego pokolenia. Jedną z wągrowieckich działaczek czerwonokrzyskich na przełomie lat 50 - tych była również Barbara Ronka, która urzędowała w biurze przy ul. Bydgoskiej. Na I Krajowym Zjeździe PCK w dniach 3-4 lutego 1951 roku wągrowiecki Oddział PCK reprezentowali: Z. Kaczmarek i J. Guźlińska. Od września 1959 roku pomoc medyczną na terenie wągrowieckiego LO przejęło na siebie Szkolne Koło PCK, które liczyło 50 członków. Licealna młodzież czerwonokrzyska utrzymywała stałą opiekę nad apteczką szkolną i wągrowieckim Domem Starców (tzw. "Babińcem), prowadzono pogadanki na temat zwalczania gruźlicy i higieny. Sukcesem drużyny Szkolnego Koła PCK przy LO w 1959 i 1964 roku było zdobycie I - miejsca w powiatowych zawodach pierwszej pomocy, występując pod opieką Grażyny Witkiewicz i Ewy Szwon. Natomiast Koło PCK w Liceum Pedagogicznym opiekowało się chorymi, gabinetem lekarskim, prowadziło nadzór nad utrzymaniem czystości poprzez organizacje konkursów, stałe pogadanki, pomagało w pracy związanej z dożywianiem młodzieży i zbierano fundusze na kolonie letnie. Ponadto zajmowano się szkoleniem drużyn sanitarnych, które zajmowały wysokie lokaty na zawodach powiatowych i wojewódzkich. Na uwagę w działalności organizacji zasługuje praca społeczno - opiekuńcza w Domu Dziecka, wyrażającej się w udzielaniu pomocy w nauce i organizowaniu zajęć świetlicowych. Opiekunkami koła były kolejno: Danuta Dobkowicz (1957-1960), Krystyna Dratwianka (1960-1962), Janina Wyderka (od 1962-). Szkoła w 1969 roku została odznaczona Odznaką Honorową PCK IV - stopnia " W dowód uznania zasług dla PCK" oraz Dyplomem Uznania nadanym przez Prezydium Zarządu Głównego PCK "Za udział w akcji ratowniczej szpitala powiatowego".

       Na początku lat 60-tych instruktorem terenowym był Henryk Dzikowki, były sanitariusz wojskowy, a Zygmunt Mąka pełnił funkcję kierownika miejskiej placówki PCK. Prezesem Zarządu Miejskiego PCK był Stefan Burzyński, dyrektor administracyjno - gospodarczy w Szpitalu Powiatowym w Wągrowcu. W okresie tym prowadzono działalność statutową: promocją honorowego krwiodawstwa wśród pracowników zakładów pracy i młodzieży szkolnej, a siostry PCK funkcjonowały w Punktach Opieki nad Chorymi w Domu.

       W 1964 roku funkcję kierownika placówki objął Jan Malinowski, a kolejnym prezesem wągrowieckiego PCK był Ryszard Smól - chirurg, po którym prezesurę miejskich struktur czerwonokrzyskich objął Jan Deręgowski - chirurg i anestezjolog Szpitala Powiatowego w Wągrowcu, który w 1976 roku postanowił opuścić kraj i wyjechał do Niemiec. Struktura wągrowiecka PCK podlegała pod Zarząd Wojewódzki PCK w Poznaniu. Instruktorem Terenowym z ramienia Zarządu Wojewódzkiego PCK w Poznaniu była Irena Konieczna. W następnych latach w Pile powołany został Zarząd Wojewódzki PCK. Na wakującą funkcję prezesa powołano chirurga Bogusława Barańskiego - pełniącego wówczas funkcję dyrektora Szpitala Powiatowego w Wągrowcu. Instruktorem terenowym z ramienia Zarządu Wojewódzkiego PCK w Pile była Teresa Ślebioda, która pełniła tę funkcję do 1982 roku. W Zarządzie Miejskim PCK zasiadali: Kazimierz Miler - wiceprezes, Aleksander Zwionogrodzki - wiceprezes, Lucyna Sołtysik, Stanisława Stefańska, Barbara Czapracka, January Stachowiak, Jerzy Wrzesiński, Idzi Formeister, Michał Czepczyński, Wacław Arndt, Tadeusz Kowalczyk, Renata Maciejczuk, Aleksander Szczech. Komisja Rewizyjna: Edmund Dykczak, Mirosława Nowak, Edmund Dykczak. Zarząd działał w oparciu o komisje problemowe: Krwiodawstwa, Opieki Społecznej, Szkolenia Metodyczno - Sanitarnego i Młodzieżową. Komisję Opieki Społecznej tworzyli: Czesław Brzoskowski - przewodniczacy, January Stachowiak, Renata Maciejczuk i Wacław Arendt. W 1979 roku Zarząd Miejski PCK uzyskał samodzielną siedzibę przy ul. Świerczewskiego 11, a także Zarząd Wojewódzki PCK w Pile przydzielił 4 etaty pracowników. Utworzono Tymczasową Rejonową Radę Honorowego Krwiodawstwa z Klubów HDK PCK działających na ziemi wągrowieckiej i skupiających 448 członków, od których w 1983 roku pozyskano 332 litry krwi. Pierwszym przewodniczącym tymczasowej rady został Zbigniew Leichert. Na terenie rejonu wągrowieckiego działało 59 kół zrzeszających 5582 członków, w tym 37 w miastach (3880) i 22 na wsiach (1702). Ponadto funkcjonowały 42 Kluby Wiewiórka skupiające 1567 młodzieży wczesnoszkolnej. Z zakresu pierwszej pomocy przeszkolono 122 osoby, z których drużyna z Rogoźna zajęła I - miejsce w Zawodach Wojewódzkich PCK w Pile. W Punktach Opieki nad Chorymi w Domu funkcjonowało 88 sióstr PCK, które zajmowały się 192 podopiecznymi. Zajmowano się rozprowadzaniem darów z zagranicy w postaci żywności, odzieży i obuwia, z czego skorzystało około 3000 potrzebujących.

       W 1984 roku odbyła się I Rejonowa Konferencja, podczas której zdecydowano się powołać Zarząd Rejonowy PCK w Wągrowcu. Otwarcia konferencji dokonał Bogusław Barański - ustępujący prezes Zarządu Miejskiego PCK, który również odczytał sprawozdanie za kilka minionych lat, a Walerian Kauch przedstawił sprawozdanie Komisji Rewizyjnej. Następnie podczas wyborów ukonstytuował się Zarząd Rejonowy PCK w Wągrowcu: Piotr Kaczmarek - prezes, Lucyna Sołtysik - wiceprezes, Zygmunt Luck - wiceprezes, Hanna Kilarska - sekretarz; członkowie: Stanisława Stefańska, Bogusław Barański, Wacław Arendt, Edmund Dytczak, Grzegorz Hoffmann, Kajetan Kasprzak, Zbigniew Leichert, Julian Łukomski, Kazimierz Miler, Wiesław Ockoś, January Stachowiak. Komisja Rewizyjna w składzie: Walerian Kauch - przewodniczący; Janina Włodarczak - sekretarz; członkowie: Edward Ruszkiewicz, Łucjan Strzyżewski, Marek Szturma. Delegatami na Wojewódzki Zjazd PCK w Pile zostali: Regina Grzebyta, Renata Maciejczak, Maria Mianowska, Mirosława Maternowska, Halina Musiał, Lucyna Sołtysik, Janina Włodarczak, Walerian Kauch, Zbigniew Leichert. Przewodniczącym Komisji Opieki Społecznej został Kajetan Kasprzak; członkowie: Grzegorz Hoffmann, Edmund Dykczak i Wacław Arendt. Działalność wągrowieckiej organizacji czerwonokrzyskiej skupiała się głównie na zaspokajaniu potrzeb socjalnych, rozszerzaniu opieki, podnoszeniu poziomu ochrony zdrowia i szerzeniu wartości humanitarnych wśród młodego pokolenia. W okresie sprawozdawczym z zakresu pierwszej pomocy z ostatnich 4 lat przeszkolono 1182 osoby. W kołach terenowych skupionych było 1047 członków; szkolnych 3106; klubach Wiewiórka 1352; klubach HDK PCK 692. Średnio w ciągu roku od honorowych dawców pozyskiwano od 500 - 600 litrów krwi. Ponadto przeprowadzono odczyty, pogadanki oraz konkursy z zakresu profilaktyki zdrowotnej. W Punktach Opieki nad Chorym w Domu zatrudnionych było 96 sióstr PCK, które opiekowały się 209 podopiecznymi na terenie rejonu wągrowieckiego. Opieka była również prowadzona w ramach pomocy sąsiedzkiej.

       Wykaz członków Zarządu Rejonowego PCK wybranych na II Rejonowej Konferencji w 1988 roku w Wągrowcu: Piotr Kaczmarek - prezes, Grzegorz Hoffmann - wiceprezes, Zygmunt Luck - wiceprezes, Hanna Kilarska - sekretarz, Piotr Pewiński - skarbnik; członkowie: Maria Gruszka, Ewa Czubak, Łucja Kościuszkiewicz, Lucyna Sołtysik, Bogusław Barański, Kazimierz Miller, Romuald Matuschke, Paweł Jasiewicz, Edward Świerzyński, Zenon Korbal. Delegatami na Zjazd Wojewódzki PCK w Pile zostali: Bogusław Barański, Piotr Kaczmarek, Lucyna Sołtysik, Łucja Kościukiewicz, Teresa Romańczuk, Zygmunt Luck, Romuald Matuschke, Piotr Pewiński. Z okazji jubileuszu 70 - lecia PCK wągrowiecki Zarząd został wyróżniony Medalem "Za zasługi dla miasta". Do 1990 roku w biurze ZR PCK zatrudnionych było 5 pracowników etatowych, a po 1990 roku następowała redukcja etatów. Zakończenie działalności sióstr PCK nastąpiło pod koniec 1992 roku w związku z Ustawą o Pomocy Społecznej z 29 listopada 1990 roku, której skutkiem było przejęcie usług opiekuńczych przez Ośrodki Pomocy Społecznej. Do połowy 1993 roku jedynymi pracownikami były: Renata Pachowicz, zatrudniona na 1/2 etatu oraz Danuta Moszczyńska - kierownik placówki PCK. Likwidacja wielu zakładów pracy spowodowała spadek ilości Kół PCK: z 21 do 3. Liczba członków zmalała z 1071 do 50. Również w Szkolnych Kołach PCK odnotowano spadek: z 3.454 członków do około 500. Kluby HDK PCK zmalały z 10 do 3, od których w 1994 roku pozyskano około 300 litrów tego bezcennego leku. Przeszkolono z zakresu pierwszej pomocy 376 osób, przeprowadzono 12 konkursów dotyczących oświaty zdrowotnej, wygłoszono kilkadziesiąt pogadanek. Od 1991 roku w ramach reorganizacji przestał funkcjonować Zarząd Rejonowy PCK, a zaczął Zarząd Lokalny PCK w Wągrowcu. Liczba działaczy czerwonokrzyskich uległa zmniejszeniu, a także zanikała działalność społeczna. Kierownikami Placówki Rejonowej PCK w ostatnich latach byli: Zygmunt Lipiński, Krystyna Czarnecka, Danuta Moszczeńska, a Kierownikami Punktów Opieki nad Chorymi w Domu: Zofia Modlewska, Halina Walczewska, Irena Smółka, Maria Pawłowska, Barbara Tomaszewska, Stanisława Steinborn. Pielęgniarkami i pracownicami administracyjnymi były: Ewa Piasecka, Iwona Krakowiak, Marzena Andrzejewska.. Wykaz członków Zarządu Lokalnego PCK wybranych w 1994 roku: Piotr Kaczmarek - prezes, Zygmunt Luck - wiceprezes, Piotr Pewiński - sekretarz, Hanna Kilarska - skarbnik, Grzegorz Hoffmann - członek. Komisje Rewizyjną tworzyli: Walerian Kauch - przewodniczący, Danuta Moszczeńska - wiceprzewodnicząca, Jan Kowalczuk - sekretarz. Delegatami na Zjazd Oddziału Wojewódzkiego PCK w Pile zostali: Renata Pachowicz i Grzegorz Hoffmann.

Punkt Krwiodawstwa

       W 1977 roku w wągrowieckim szpitalu powstał samodzielny Punkt Krwiodawstwa, który wcześniej funkcjonował w różnych formach. Personel medyczny Punktu Krwiodawstwa w kolejnych latach tworzyli lekarze medycyny: Anna Stadniczenko, Bogusław Barański, Edward Świerzyński, Magdalena Załęgowska, Wioleta Kaczmarek; pielęgniarki: Barbara Morawska, Mirosława Maternowska, Irena Budzińska, Krystyna Klepas, Anna Stolarczyk, Eleonora Kozłowska; laborat: Bożena Zalewska; technik analityk: Sylwia Jankiewicz.